عصر غیبت و آرزوهای دراز
أيها الناس إن أخوف ما أخاف عليكم اثنان: اتباع الهوى وطول الأمل
اى مردم همانا بر شما از دو چيز مى ترسم: هوا پرستى و آرزوهاى طولانی
***
قسمتی از سخنرانی آقاست در کلاس تفسیر نهج البلاغه سال 53؛ که در تفسیر این فراز نهج البلاغه می گویند:
آنها که می گویند ما در انتظار ظهور امام زمان هستیم و می خواهیم جامعه اسلامی تشکیل دهیم، آن هم جامعه جهانی، چون فقط به انتظار اکتفا کرده اند، آرزوی آنها دور و دراز است. کتاب شرح اسم ص 516
***
حاج
آقا نظافت در یکی از کلاسهای نهج البلاغه شان، وقتی خطبه متقین را شرح می دادند،
به قسمت "قریبا امله" که رسیدند می گفتند:(نقل به مضمون(
آرزو، اصولا انگیزه بخش است و مایه حرکت. هر چه هم آرمانی تر، بیشتر شوق آفرین است. اما چه شده که اینقدر نهی شده آرزوهای طولانی؟ چون آرزو اگر طولانی باشد و به قدم هایی کوچکتر تقسیم نشده باشد، فقط مایه حسرت وافسوس و بی عملی است.
راهش هم این است که ما بلد باشیم آرمانهایمان را در یک برنامه، قدم به قدم کنیم. بتوانیم آرزوی دارز را به آرزوهای کوتاه کوتاه تقسیم کنیم. آن وقت این می شود مایه حرکت...
***
واقعا
قبول دارم. قبلا بحثی داشتم در یک جمع دانشجویی در مورد انگیزه فعالیتهای دانشجویی.
بنظرم تعریف کارهای خارج از توان که خودت از پس هیچ کارش برنیایی، بزرگترین سبب
ناامیدی و رخوت است
و این امام روح الله بود که با نظریه ولایت فقیه اش به ما چشاند که چطور در عصر غیبت، اهل آرزوی دراز نباشیم، نسلها که بگذرد باز هم مدیون امام هستیم و روز به روز بیشتر زیر بار این دین می رویم.
