فرصت

از قطار شهری مشهد بدم می آید. نمی دانم این خط را برای گره گشایی از کار کدام قشر راه انداخته اند.

فقط می دانم وقتی که خط اول قطار شهری را می گویند شرقی-غربی است، آدم انتظار دارد که شرق شهر را وصل کند به غرب. لااقل کارگری که از قلعه ساختمان و قلعه خیابان می خواهد برود به آن طرف شهر، بتواند از قطار استفاده کند.

اما این خط از فداییان اسلام شروع می شود و به آخر وکیل آباد می خورد. یک کارگر از قلعه ساختمان باید سوار خط 65 شود و خودش را به مصلی برساند. از آنجا سوار خط 66 بشود و برسد به اول ایستگاه قطار شهری! و تازه وارد این دنیای تکنولوژی شده و به مقصد برسد. یعنی اگر بخواهد از قطار استفاده کند، دو تا خط اتوبوس باید عوض کند!!

می خواهند این ایستگاه اول را بیاورند عقب تر. اما فکر نکنید که اول خط به مصلی می رسد که یک کورس اتوبوس حاشیه نشینان را کم کند. نه خیر! ایستگاه اول می رسد به فرودگاه!!!

به عبارت بهتر بخوانید این قطار شهری قرار است مسافران هواپیما را از فرودگاه برساند به پدیده شاندیز و ییلاقات مشهد. همین.

تازه فهمیده ایم اصلا مخاطب قطار شهری که مردم شهر نبوده اند.

کاملا منتظر چنین جوابهایی هستم که: خب صبر داشته باشید، خط شرقی هم راه می افتد. اصلا قرار نیست که خط اول، همه نقاط شهر را به هم وصل کند و...

اما بحث بنده اصلا اینها نیست. بحث بر سر فراموش شدن حاشیه نشینان در ذهن و عمل برنامه ریزان است، وگر نه مستضعفین نشان داده اند در تحمل مشکلات و در صف ایستادن برای دریافت امکانات، صبورترین مردم بوده اند.