خواندن تاریخ انقلاب اسلامی از زوایای مختلف راه خوبی است که جامعیت این انقلاب درک شود.

یکی از این زاویه ها، زاویه تعلیم و تربیتی انقلاب است. اگر چه انقلاب، خود بزرگترین رویداد تربیتی در تاریخ معاصر است، اما وقتی تعلیم و تربیت را در مدرسه مد نظر داشته باشیم، واژه هایی چون مدارس اسلامی، جامعه تعلیمات اسلامی و... کلید واژه هایی خواهند بود برای این جستجو.

 وقتی می شنویم که قبل از انقلاب، صاحب بزرگترین مجموعه مدارس غیر دولتی، نیروهای مذهبی بوده اند، پشت بندش انگیزه می شود که بدانیم چه کارهایی می کرده اند این نیروها.

همچنین برای طیف بچه حزب اللهی دغدغه مند الان، که یا از وضع موجود آموزش و پرورش ناراضی است، یا خواستار تحول است به سوی اسلامی تر شدن آموزش و پرورش، یا دغدغه بچه اش را دارد که چند سال دیگر باید بگذاردش مدرسه و یا دغدغه نیرو سازی دارد و یکی از اولین ایده هایش تاسیس مدرسه است، خواندن تاریخ مدارس اسلامی غنیمت است.

فقط نکته ای که نباید فراموش کرد، این است که آنچه در تاریخ این مدارس می بینیم، وجود نگاهی حداقلی به تعلیم و تربیت رسمی و عمومی است، چرا که هنوز حکومت اسلامی تشکیل نشده و گروه های مذهبی جامعه در نقش اپوزسیون عمل می کنند و مخاطب هدفشان، بچه های خانواده های متدین است. اما اکنون که این تاریخ را می خوانیم، بعد از تشکیل حکومت اسلامی به سر می بریم و این نگاه حداقلی، بزرگترین ضربه و انحراف است برای این دغدغه با ارزش. و این همان نکته ای است که در تاسیس و امتداد مدارس اسلامی پس از انقلاب باید بیشتر به آن توجه می شد.


کتاب "کارنامه سیاسی و فرهنگی دبیرستان های کمال نارمک، رفاه، علوی" کتابی است که با استفاده از شیوه تاریخ شفاهی و اسناد، به دنبال روشن شدن سوالاتی چون چگونگی تاسیس این مدارس، کیفیت برنامه درسی رسمی و غیر رسمی آنها و ماهیت فعالیت سیاسی مسئولان، معلمان و دانش آموزان آنهاست. البته چنان که خود کتاب می گوید، اسناد مربوط به دبیرستان علوی، در دست هیچ مرکزی نیست و لذا مباحث مربوط به آن مدرسه، بیشتر بر پایه تاریخ شفاهی آن بیان شده.

آشنایی با این دبیرستان ها وقتی جذاب تر می شود که نام هایی چون شهید رجایی، شهید باهنر، شهید بهشتی، جلال الدین فارسی، کرباسچیان و روزبه را در میان مسئولانش ببینی؛ و اشخاص و مسئولین معروفی را در میان شاگردان آنها، از حداد عادل و غفوری فرد گرفته تا ابریشم چی. و علوی برایت پررنگ تر می شود وقتی چیز هایی شنیده ای از رابطه اش با انجمن حجتیه.

کتاب، کتاب خوبی است یا لااقل تنها کتابی است که چنین مفصل و اختصاصی به این مدارس پرداخته. لذا خواندنش به مشتاقان تاریخ انقلاب و تعلیم و تربیت توصیه می شود.

نویسنده کتاب، دکتر حمید کرمی پور است. کتاب 320 صفحه دارد که 146 صفحه اش به کارنامه مدارس پرداخته. نیمه دیگر کتاب، ضمایمی در مورد راویان، اسناد و کتابنامه است.

مرکز اسناد انقلاب اسلامی چاپش کرده و قیمتش 4200 تومان است.